siostry-klaryski-w-slupsku

Aktualności

Pierwsza Profesja Święta s.M.Teresy

DSCN1461W końcu nadszedł długo oczekiwany dzień 5 października – niedziela, Dzień Pański, Zmartwychwstanie Chrystusa i moje przekroczenie progu do ,,Nowego”, ale także liturgiczne wspomnienie św. Faustyny. Jej obecność przypomniała mi, że nie ma piękniejszej modlitwy niż ,,Jezu ufam Tobie.” Po porannej ceremonii klasztornej, przy śpiewie Magnificat została odprowadzona do drzwi zewnętrznych. Ta pieśń uwielbienia, ale i przywołująca Matkę Najświętszą, wciąż we mnie rozbrzmiewa, serce – jak wtedy – nuci ją z radością, ale świadomością słabości i niemocy. Gdy w towarzystwie Naszej Wielebnej Matki, Matki Mistrzyni i s. M. Agnieszki wyszłam na zewnątrz moim oczom ukazał się krąg oczekujących gości. Większość specjalnie na tę uroczystość przyjechała z innych miast, z niektórymi spotkałam się po wielu latach. A na ich czele – Rodzice. Po przywitaniach nastąpił wzruszający moment udzielenia Błogosławieństwa przez Mamę i Tatę. Nigdy nie zatrze się w mojej pamięci obraz wejścia do kościoła przy śpiewie pieśni przywołującej Ducha Świętego. Wchodzimy do Pańskich przybytków, jako wybrani ze świata Jego niegodni słudzy, by On dokonał swego dzieła – którego my rozumem nie ogarniemy. Przy ołtarzu zgromadzili się kapłani, którym zawdzięczam odkrycie powołania, okres jego dojrzewania i umacniania i kapłani, którzy swoją posługą umacniali i pomagali w tej wędrówce( nigdy się niekończącej) Chrystusowym szlakiem. Byli to: ks. Rafał Pernal ( który towarzyszył mi także w chwili wstąpienia), o. Leszek Łuczkanin OFMConv( który pierwszy pokazał mi klasztor w Słupsku) Po liturgii Słowa i homilii o ogrodzie duszy, która przypomniała nie tylko o pięknie, ale i o konieczności pracy nad charakterem, nastąpił tak ważny moment – Akt Profesji Świętej. „ Tak, chcę” – odpowiedziałam śmiało. Chcę, bo ufam, że tego chce Bóg. Dostałam wielki kredyt zaufania od Boga, Kościoła i Wspólnoty. Śluby zakonne to tylko skromna odpowiedź słabego człowieka na niepojęty ogrom Bożej Miłości , która aż trudno uwierzyć – ciągle nie jest kochana, łatwiej odrzucona niż przyjmowana. A już nie świata, choć dla świata. Ten dzień był wielkim cudem, darem Pana Boga, na który nie zasłużyłam i za który nigdy dostatecznie nie zdołam podziękować. To wydarzenie, które w duchowy sposób trwa dla mnie dalej, jak ufam jest także dziełem modlitwy wielu osób – którym pragnę z serca podziękować za to wsparcie, wstawiennictwo. Jestem szczęśliwa i nigdy i nigdy nie czułam takiego pokoju. Jezu, ufam Tobie, mój Królu prowadź dalej.

s. M. Teresa od Jezusa Królującego w Boskiej Eucharystii

DSCN1461.JPGDSCN1443.JPGDSCN1448.JPGDSCN1465.JPGDSCN1486.JPGDSCN1475.JPGDSCN1470.JPGDSCN1460.JPGDSCN1482.JPG

Poświecenie Krzyży

DSCN1320Zbawienie przyszło przez krzyż,
Ogromna to tajemnica
Każde cierpienie ma sens,
Prowadzi do pełni życia.

Jeżeli chcesz Mnie naśladować,
To weź swój krzyż na każdy dzień
I chodź ze Mną zbawiać świat
Kolejny już wiek.

Codzienność wiedzie przez Krzyż,
Większy im kochasz goręcej.
Nie musisz ginąć już dziś,
Lecz ukrzyżować swe serce.

Każde spojrzenie na krzyż
Niech niepokojem zagości,
Bo wszystko w życiu to nic
Wobec tak wielkiej miłości.

14 września w Święto Podwyższenia Krzyża Świętego nasz Kapelan ks. Józef Kwieciński poświęcił dwa Krzyże ( jeden w klauzurze i jeden na zewnątrz) oraz kapliczkę Św. Michała Archanioła i nową Drogę Krzyżową.

DSCN1311.JPGDSCN1318.JPGDSCN1338.JPGDSCN1328.JPGDSCN1316.JPGDSCN1321.JPGDSCN1333.JPGDSCN1335.JPGDSCN1348.JPGDSCN1361.JPGDSCN1374.JPGDSCN1320.JPGDSCN1342.JPG

Odeszła do Pana s.M.Franciszka

DSC 6820Najwyższy , Wszechmocny i dobry Panie
Twoje są uwielbienie, chwała, cześć i wszelkie błogosławieństwo.
Pochwalony bądź, mój Panie za dar życia s. M. Franciszki
Pochwalony bądź, za jej powołanie, którym obdarzyłeś naszą Wspólnotę
Pochwalony bądź, mój Panie za wierność i służbę Kościołowi Świętemu naszej Siostry,
Pochwalony bądź, za trudy i cierpienia znoszone przez Siostrę, bowiem błogosławieni są ci, którzy przyjmą je w pokoju bo przez Ciebie o Najwyższy zostaną nagrodzeni.
Droga Siostro Mario Franciszko
Wierzymy, że Dobry Bóg nagrodzi Twój trud i poświecenie dla dobra Wspólnoty i całego Kościoła Świętego. Dziękujemy za Twoją długoletnią, sumienną i ciężką pracę zakrystianki. W naszej pamięci pozostaniesz na zawsze jako wierna adoratorka Najświętszego Sakramentu. Twoje życie ciche, skromne, pełne troski o Kościół i Ojczyznę było zbudowaniem dla wielu osób. Byłaś zawsze bardzo wymagająca wobec siebie, nawet w chorobie kiedy siły opuszczały cię z każdym dniem, odmawiałaś brewiarz i uczestniczyłaś w Eucharystii. Ostatni miesiąc Twojego życia to czas wielkiego cierpienia, w którym łączyłaś się z Jezusem Ukrzyżowanym. Jezus Boski Oblubieniec przyjął twoją ofiarę, przychodząc po Ciebie w nocy, w I piątek miesiąca,5 września, aby Cię zabrać na Wieczystą Adorację do nieba. Droga Siostro pokój ci wieczny w cichej krainie, gdzie ból nie sięga, gdzie łza nie płynie, gdzie słyszysz Boga głos serdeczny ”Pokój ci wieczny”

DSC_6820.jpgDSC_7238.jpg


Serdecznie dziękujemy


Wszystkim, którzy wsparli nas słowami otuchy i okazali wiele serca i życzliwości, nadesłali kondolencje oraz uczestniczyli w dzisiejszych uroczystościach pogrzebowych
Ks. Biskupowi Pawłowi Cieślikowi, licznie zgromadzonym Kapłanom, biorącym udział w koncelebrze Mszy św., Siostrom zakonnym, Rodzinie, Znajomym, Przyjaciołom, Franciszkańskiemu Zakonowi Świeckich, wszystkim wiernym za modlitwę, intencje mszalne, złożone wieńce i kwiaty oraz Zakładowi Pogrzebowemu „Zieleń” za profesjonalną obsługę składamy
serdeczne "Bóg zapłać"

Siostry Klaryski od Wieczystej adoracji
oraz Kapelan Sióstr ks. Józef Kwieciński

Profesja Wieczysta s.M.Serafiny

DSCN1276Dnia 28 sierpnia br. W kościele św. Ottona w Słupsku odbyła się Uroczysta Msza Święta podczas której s. M. Serafina od Matki Bożej Anielskiej złożyła Uroczyste Śluby Wieczyste. Nasza Siostra przez osiem dni rekolekcji przygotowywała się do całkowitego oddania Boskiemu Oblubieńcowi. Eucharystii przewodniczył ks. Józef Kwieciński nasz Kapelan, który wygłosił okolicznościową homilię. W prostych słowach ks. Kapelan podkreślił wartość powołania kontemplacyjnego i konsekracji Profeski. Mówił o miłości Oblubieńczej i życzył Siostrze wielu łask Bożych w wypełnianiu woli Bożej w codziennym życiu. Po uroczystości Siostra Serafina jeszcze przez chwilę pozostała przed kościołem, aby przyjąć życzenia od Rodziny i bliskich jej sercu. Następnie udała się do klasztoru, gdzie w rodzinnej atmosferze przy wspólnym posiłku dzieliła się ze Wspólnotą swoją radością. Po obiedzie Siostra ponownie spotkała się z Rodziną tym razem w klasztornej rozmównicy. Życzymy Siostrze Bożego Błogosławieństwa. Niech obrączka, która jest zewnętrznym znakiem zaślubin z Boskim Oblubieńcem przypomina Profesce o złożonych zobowiązaniach wobec Pana Jezusa, Wspólnoty i całego Kościoła Świętego. Życzymy wytrwania.

DSCN1227.JPGDSCN1251.JPGDSCN1280.JPGDSCN1269.JPGDSCN1283.JPGDSCN1259.JPGDSCN1213.JPGDSCN1224.JPGDSCN1234.JPGDSCN1276.JPGDSCN1258.JPGDSCN1279.JPG

skrzynka-intencyjna-a 

adoracja-najswietszego-sakramentu

klaryski-slupsk-dane-kontaktowe2